محققان دانشگاه Delaware ميگويند، آنها نانوبمبي طراحي نمودهاند كه ميتواند به معناي واقعي تومورهاي سرطاني را از بين ببرد.
Balaji panchapakesan محقق و استاد مهندسي كامپيوتر و برق گفت: اين تحقيق هنوز در مراحل اوليه خود قرار دارد و جهت استفاده در آزمايشات باليني به زمان زيادي نياز دارد. او اضافه کرد، اين تيم تحقيقاتي قصد دارد تا از نانولولههاي كربني به عنوان حامل دارو استفاده نمايد. اين محققان با پيشرفت آزمايشات متنوع، به يك كشف جهشي در اين عرصه دست يافتند.
Panchapakesan گفت: ما در حين انجام آزمايشها، خواص گرمايي و نوري را در نظر داشتيم و متوجه شديم ميتوانيم انفجارهاي ميكروسكوپي نانولولهها را در گسترة متنوعي از شرايط ايجاد کنيم.
او همچنين گفت: اين نانوبمب بسيار گزينشپذير، با عملكرد موضعي و غيرتهاجمي ميباشد. احتمالاً اين نانوبمب همانند نيش سوزن باعث پديدهاي ميشود که آنرا نانودرد[1] ناميدهايم.
Panchapakesan، اخيراً اين تحقيق را در قالب كشفيات در مجلات NanoBiotechnology و Oncology Issues گزارش كرده است.
نتيجه تحقيقات علمی در آمريکا نشان داده است که داروی "هرسپتين" (Herceptine) خطر رشد مجدد غده سرطان سينه در زنان را در مراحل اوليه بيماری به ميزان، 50 درصد کاهش می دهد.
در جريان اين تحقيقات، دست کم 1700 زن به مدت يک سال داروی هرسپتين مصرف کردند و تعداد مشابه ديگری از زنان، تنها زير نظر محققين قرار داشتند.
پس از 12 ماه 13 درصد زنانی که تحت نظر بودند (220 نفر) مجددا به سرطان مبتلا شدند که 34 نفر آنها در اثر بيماريهای مرتبط با سرطان درگذشتند.
در گروهی که هرسپتين مصرف کرده بودند فقط هفت و نيم درصد (127 نفر) مجددا به سرطان مبتلا شدند، و فقط 23 نفر از بيماريهای مربوط به سرطان مردند.
"هرسپتين" که نام ژنريک آن "ترازتوزوماب" (Traztuzumab) است، پروتئينهای موسوم به HER2 را که به نظر می رسد در بدن برخی از زنها بسيار زياد باشد، مورد هدف قرار می دهد.
در حدود يک پنجم زنان مبتلا به سرطان سينه در بريتانيا يعنی دست کم 10 هزار نفر، دارای پروتئين HER2 هستند.
شرکت "روش" که سازنده هرسپتين است، بايد برای آنکه اين دارو در دسترس افرادی که در مراحل اوليه سرطان سينه هستند، قرار گيرد، از مقامات پزشکی اروپا اجازه بگيرد.